Tο Σαββατοκύριακο που η McLaren τα έχασε όλα

Μηδέν βαθμοί. Ο Norris εκτός αγώνα, ο Piastri 14ος, και μάλιστα αφού είχε περάσει μεγάλο κομμάτι του Grand Prix μέσα στην τριάδα. Αν κοιτάξεις μόνο το αποτέλεσμα, θα πεις ότι η McLaren είχε απλώς μια κακή μέρα, με ένα ατύχημα κι ένα λάθος. Αν όμως παρατηρήσεις όλο το Σαββατοκύριακο, θα δεις ότι τα σημάδια ήταν εκεί από την Πέμπτη. Το ατύχημα του Norris και το λάθος του Piastri ήταν απλώς η κορύφωση.

Η McLaren πήγε στο Baku με μεγάλο πακέτο αναβαθμίσεων: αλλαγές στο πάτωμα, στα sidepods, στο engine cover, στον diffuser και στην πίσω ανάρτηση. Τα πρώτα δοκιμαστικά όμως κόπηκαν από ένα πρόβλημα στα floorboards, και όταν τα δύο αυτοκίνητα έβγαλαν επιτέλους κανονικό πρόγραμμα, η εικόνα δεν ήταν και πολύ καλή. Στο FP2, Norris και Piastri ήταν περίπου ενάμισι δευτερόλεπτο πίσω από τον ρυθμό.

Το περίεργο είναι ότι το αυτοκίνητο δεν έδειχνε κακό στις στροφές. Το είπε και ο ίδιος ο Norris από την Πέμπτη: μέσα στο cockpit η αίσθηση δεν ήταν καθόλου άσχημη, το χρονόμετρο όμως έλεγε άλλα. Και εδώ είναι το ζουμί της υπόθεσης, γιατί στο Baku δύσκολα κρύβονται οι αδυναμίες.

Από τη μία έχεις τη μεγάλη ευθεία, που θέλει χαμηλό drag και μεγλαλη τελική ταχύτητα. Από την άλλη, τις αργές στροφές του δεύτερου sector, που θέλουν μηχανική πρόσφυση, σταθερότητα στο φρενάρισμα και αρκετό downforce για να επιτεθεί ο οδηγός χωρίς να φοβάται κάποια ολίσθηση. Αυτή την ισορροπία η MCL40 δεν τη βρήκε ποτέ. Μετά τον αγώνα το παραδέχτηκε και η ίδια η ομάδα: πολύ drag, λίγη τελική ταχύτητα και όχι χαμηλή απόδοση στις στροφές για να καλυφθεί η διαφορά.

Κι όμως, την Παρασκευή, για λίγες ώρες, η McLaren σχεδόν κατάφερε να το κρύψει. Ο Piastri έβγαλε τρίτο χρόνο στις κατατακτήριες, μόλις ένα χιλιοστό πίσω από τον Leclerc, και ο Norris ήταν πέμπτος, αφού ένα lock-up τού χάλασε την τελευταία προσπάθεια. Για ομάδα που μια μέρα πριν ήταν ενάμισι δευτερόλεπτο πίσω, δεν ήταν καθόλου άσχημο το αποτέλεσμα. Ακόμα και τότε πάντως, οι ίδιοι υπολόγιζαν ότι είχαν περίπου το τέταρτο ή πέμπτο γρηγορότερο αυτοκίνητο του grid.

Στον αγώνα η αλήθεια βγήκε γρήγορα στην επιφάνεια. Ο Piastri έκανε πολύ καλή εκκίνηση και ανέβηκε δεύτερος, ο Norris τέταρτος. Σχεδόν αμέσως όμως φάνηκε ότι στην ευθεία οι McLaren ήταν εύκολος στόχος. Ο Norris έχασε θέσεις από Hadjar, Verstappen και Hamilton, όχι γιατί χάθηκε ξαφνικά ο ρυθμός του, αλλά γιατί απλώς δεν είχε την τελική ταχύτητα για να αμυνθεί. Ο Piastri άντεξε περισσότερο, κυρίως επειδή ήταν δυνατός στο τεχνικό κομμάτι γύρω από το κάστρο και έβγαζε ένα μικρό κέρδος χρόνου πριν από την ευθεία.

Σαν να μην έφτανε αυτό, υπήρχαν και τα θέματα με τα λάστιχα. Στον αγώνα η Soft δούλευε καλύτερα από τη Medium. Ο Piastri ξεκίνησε με Soft και στο πρώτο stint έμενε κανονικά στη μάχη για το βάθρο. Μετά το pit stop όμως μπήκε στη Medium και δυσκολεύτηκε να τη φέρει γρήγορα σε θερμοκρασία. Ο Verstappen τον πέρασε στην επανεκκίνηση και λίγο αργότερα, προσπαθώντας να κρατήσει πίσω τον Hadjar, ο Αυστραλός μπλόκαρε στο Turn 1, κατέστρεψε τα λάστιχά του και έπεσε στο πίσω μέρος του γκρουπ. Από εκεί και πέρα, η 14η θέση ήταν σχεδόν δεδομένη.

Ο Norris είχε πιο τραγικό τέλος, αλλά παρόμοια ιστορία. Έκανε 30 γύρους με Medium, μπήκε για Soft και ήταν σε καλή θέση για να κερδίσει έδαφος. Δεν πρόλαβε. Στην επανεκκίνηση βρέθηκε μπλεγμένος στη σύγκρουση των Gasly και Colapinto στο Turn 1 και κατέληξε στις μπαριέρες.

Το εύκολο θα ήταν να πούμε ότι η McLaren είχε απλώς μια μαύρη μέρα και να προχωρήσουμε. Το Baku όμως έδειξε κάτι πιο ενδιαφέρον. Οι αναβαθμίσεις της MCL40 δούλεψαν όπως περίμενε η ομάδα. Δεν ήταν περίπτωση όπου τα δεδομένα του εργοστασίου δεν ταίριαξαν με την πίστα, ούτε πακέτο που απλώς δεν απέδωσε. Η συγκεκριμένη πίστα απλώς πίεσε ακριβώς εκείνα τα σημεία που η McLaren εξακολουθεί να πονάει.

Γι' αυτό και το μηδέν του Baku λέει περισσότερα από μια κακιά παρένθεση. Σε πίστες που ταιριάζουν στο αυτοκίνητο, οι αδυναμίες της MCL40 μπορούν να περάσουν στα ψιλά. Εδώ δεν είχαν πού να κρυφτούν, και το θέμα είναι τι θα γίνει την επόμενη φορά που η McLaren θα βρεθεί σε πίστα με παρόμοιες απαιτήσεις.