ΟΤΑΝ Η WILLIAMS ΕΚΑΝΕ ΤΟ HUNGARORING ΔΙΚΟ ΤΗΣ

Ο Villeneuve κέρδισε, ο Hill ήταν ταχύτερος στο τέλος και η Williams-Renault διέλυσε τον ανταγωνισμό

Hungaroring, 11 Αυγούστου 1996. Σε μια πίστα όπου η αεροδυναμική απόδοση, η πρόσφυση και η σταθερότητα στις παρατεταμένες στροφές έχουν μεγαλύτερη σημασία από την απόλυτη τελική ταχύτητα, η Williams-Renault παρουσίασε ένα μάθημα αγωνιστικής υπεροχής.

Ο Jacques Villeneuve πήρε τη νίκη στο Grand Prix Ουγγαρίας, έχοντας πίσω του τον ομόσταβλό του Damon Hill. Η διαφορά στον τερματισμό; Μόλις 0,770 δευτερόλεπτα.

Όμως το πραγματικό μέγεθος της κυριαρχίας της Williams φαίνεται κοιτάζοντας πίσω από τους δύο πρωταγωνιστές.

Ο τρίτος Jean Alesi με την Benetton-Renault τερμάτισε περισσότερο από 1 λεπτό και 24 δευτερόλεπτα πίσω από τον νικητή. Μια διαφορά που, για τα δεδομένα της Formula 1, αποτυπώνει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο πόσο μακριά βρισκόταν η Williams από τον υπόλοιπο ανταγωνισμό.

Ο Hill είχε τον τελευταίο λόγο στον ρυθμό

Το εντυπωσιακό είναι ότι ο Villeneuve δεν ήταν ο ταχύτερος οδηγός του αγώνα σε έναν απόλυτο γύρο.

Ο Damon Hill σημείωσε τον ταχύτερο γύρο με 1:20.093, ενώ ο Villeneuve σταμάτησε το χρονόμετρο στο 1:20.218. Μόλις 0,125 δευτερόλεπτα χώριζαν τους δύο οδηγούς.

Πίσω τους, η εικόνα ήταν εντελώς διαφορετική:

Οι αριθμοί δείχνουν ότι ακόμη και στον απόλυτο ρυθμό, οι δύο Williams βρίσκονταν μπροστά. Ο Hill μάλιστα είχε στο τέλος της διαδικασίας ελαφρώς καλύτερη ταχύτητα από τον νεαρό Καναδό.

Και όμως, δεν ήταν αρκετό για να αλλάξει το αποτέλεσμα.

Η μάχη ήταν μεταξύ τους

Ο Villeneuve είχε ξεκινήσει από την 3η θέση, πίσω από τον Michael Schumacher και τον Damon Hill. Στην εκκίνηση όμως εκμεταλλεύτηκε την εξαιρετική επιτάχυνση της Williams και γρήγορα βρέθηκε μπροστά.

Από εκεί και πέρα, ο αγώνας εξελίχθηκε ουσιαστικά σε μια εσωτερική μονομαχία της Williams.

Ο Villeneuve είχε τον έλεγχο, ενώ ο Hill παρέμενε σε απόσταση αναπνοής. Στα τελευταία στάδια του Grand Prix, ο Βρετανός άρχισε να μειώνει τη διαφορά. Ο ρυθμός του ήταν εξαιρετικός και το 1:20.093, ο ταχύτερος γύρος του αγώνα, ήταν η απόδειξη.

Το πρόβλημα ήταν το Hungaroring.

Η στενή και τεχνική χάραξη της πίστας δεν προσφέρει πολλές πραγματικές ευκαιρίες για προσπέρασμα. Ο Hill μπορούσε να πλησιάσει. Μπορούσε να πιέσει. Δεν μπορούσε όμως εύκολα να περάσει.

Έτσι, ο Villeneuve άντεξε μέχρι την καρό σημαία.

0,770 δευτερόλεπτα.

Τόσο ήταν το περιθώριο που χώρισε τις δύο Williams-Renault ύστερα από έναν αγώνα στον οποίο οι υπόλοιποι οδηγοί έμοιαζαν να συμμετέχουν σε διαφορετική κατηγορία.

Η Ferrari του Schumacher είχε την pole, όχι όμως τον αγωνιστικό ρυθμό

Το παράδοξο της Ουγγαρίας ήταν ότι η Ferrari F310 του Michael Schumacher είχε ξεκινήσει από την pole position.

Ο χρόνος του Γερμανού στις κατατακτήριες, 1:17.129, ήταν αρκετός για την πρώτη θέση στο grid. Όταν όμως έσβησαν τα κόκκινα φώτα, η πραγματικότητα ήταν διαφορετική.

Το βαρύτερο φορτίο καυσίμου και η διαχείριση των ελαστικών αποκάλυψαν τις αδυναμίες της Ferrari στον αγωνιστικό ρυθμό. Ο Schumacher δεν μπορούσε να ακολουθήσει τον ρυθμό των Williams και τελικά εγκατέλειψε στον 70ό γύρο, όταν αντιμετώπισε πρόβλημα στο γκάζι.

Ο ταχύτερος γύρος του, 1:20.654, ήταν μόλις 0,561 δευτερόλεπτα πιο αργός από εκείνον του Hill. Στον αγώνα όμως, η διαφορά δεν κρίνεται από έναν μεμονωμένο γύρο. Κρίνεται από το πόσο γρήγορα μπορείς να γυρίζεις ξανά και ξανά, όταν το αυτοκίνητο είναι βαρύ, τα ελαστικά φθείρονται και η πίεση αυξάνεται.

Και εκεί η Williams ήταν σε άλλη κλάση.

Ένας αγώνας που αποτυπώνει την εποχή της Williams-Renault

Το Grand Prix Ουγγαρίας του 1996 αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της δυναμικής εκείνης της Williams.

Η FW18, με τον πανίσχυρο κινητήρα Renault V10 και την εξαιρετική αεροδυναμική της, μπορούσε να συνδυάζει ταχύτητα, σταθερότητα και διαχείριση ελαστικών σε επίπεδο που οι αντίπαλοι δυσκολεύονταν να ακολουθήσουν.

Ο Villeneuve πήρε τη νίκη.

Ο Hill σημείωσε τον ταχύτερο γύρο.

Και η Williams κατέκτησε τις δύο πρώτες θέσεις, αφήνοντας τον τρίτο Alesi σε απόσταση μεγαλύτερη του ενάμιση λεπτού.

Στο Hungaroring εκείνη την ημέρα κέρδισε η ταχύτητα της Williams.

Και πίσω από την καρό σημαία, η διαφορά των μόλις 0,770 δευτερολέπτων ανάμεσα στους δύο ομόσταβλους έκρυβε μια ακόμη πιο ενδιαφέρουσα ιστορία, ο Villeneuve είχε το αποτέλεσμα, αλλά ο Hill είχε δείξει ότι, όταν όλα κρίθηκαν στο απόλυτο όριο, μπορούσε ακόμη να βρει τον τελευταίο δεκάτακι του δευτερολέπτου, κάτι που φάνηκε και στο τέλος του πρωταθλήματος.