Το B-spec της Williams και το πραγματικό τεστ

Θυμάστε το Baku πέρσι;

Ο Sainz στο podium και η Williams να ζει ένα από τα καλύτερα Σαββατοκύριακά της εδώ και πολλά χρόνια. Τότε έλεγα κι εγώ, όπως οι περισσότεροι, ότι το project του Vowles άρχιζε επιτέλους να πιάνει τόπο. Ένα χρόνο μετά, η ομάδα γυρίζει στο Αζερμπαϊτζάν σε τελείως άλλη φάση.

Η FW48 απλά δεν βγήκε αυτό που περίμεναν στο Grove. Έχασαν το αρχικό shakedown, είχαν μπελάδες με την προετοιμασία και ξεκίνησαν τη χρονιά με ένα αυτοκίνητο αρκετά πάνω από το ελάχιστο βάρος. Πέρσι τερμάτισαν πέμπτοι στους Κατασκευαστές, φέτος είναι πάλι ένατοι με 11 βαθμούς όλους κι όλους. Η πρόοδος δεν πήγε στράφι, να το ξεκαθαρίσουμε, απλώς αν κοιτάξεις μόνο τα αποτελέσματα δύσκολα θα τη δεις.

Στο Baku λοιπόν φέρνουν το μεγαλύτερο πακέτο της χρονιάς. Ο Vowles είπε ότι είναι πιο κοντά σε B-spec παρά σε μια συνηθισμένη αναβάθμιση, και απ' ό,τι φαίνεται δεν υπερβάλλει: καινούργιο chassis, γερή δίαιτα στο βάρος και ένα σωρό κομμάτια φτιαγμένα για προβλήματα που κουβαλάνε από τους πρώτους αγώνες.

Τώρα, λογικά θα αναρωτηθεί κανείς: αφού ήξεραν από την αρχή ότι το αμάξι είναι βαρύ, γιατί δεν έκοψαν κιλά νωρίτερα; Την ίδια απορία είχα κι εγώ. Η απάντηση λέγεται cost cap. Μεγάλο μέρος της σχεδίασης για τα ελαφρύτερα κομμάτια ήταν έτοιμο εδώ και μήνες, το ζόρι ήταν να τα κατασκευάσουν χωρίς να πληρώσουν το ίδιο πράγμα δύο φορές. Τι νόημα έχει να φτιάξεις ξανά την ίδια εμπρός πτέρυγα, απλώς πιο ελαφριά, όταν ξέρεις ότι σε λίγους μήνες έρχεται καινούργια αεροδυναμική; Κανένα. Οπότε η Williams διάλεξε να περιμένει και να «δέσει» το κόψιμο των κιλών με κανονικά upgrades απόδοσης. Σωστή σκέψη, που όμως εξηγεί και γιατί άργησαν τόσο.

Δεν είναι βέβαια ότι το αυτοκίνητο έμεινε ίδιο μέχρι τώρα. Στο Miami ήρθε νέο floor που έκοψε αρκετά κιλά, στο Silverstone είδαμε άλλη εμπρός πτέρυγα και ενδιάμεσα μπήκαν κι άλλα μικρότερα κομμάτια. Το Baku όμως είναι άλλη ιστορία, αφού για πρώτη φορά αλλάζουν τόσο μεγάλο μέρος του αυτοκινήτου σχεδόν μονομιάς.

Κι εδώ, κατά τη γνώμη μου, είναι το πραγματικό τεστ του Vowles. Από τότε που ανέλαβε το 2023 έλεγε και ξανάλεγε ότι οι υποδομές και τα εργαλεία της Williams ήταν χρόνια πίσω από τις μεγάλες ομάδες. Δεν αρκούσε να βγάλουν ένα γρήγορο αμάξι, έπρεπε να αλλάξει ο τρόπος που δουλεύει όλη η ομάδα, από το πώς σχεδιάζεται ένα κομμάτι μέχρι το πώς φτάνει στην πίστα. Φέτος το είπε πολύ ωραία: είναι σαν να προσπαθείς να ξαναχτίσεις ένα αεροπλάνο την ώρα που πετάει. Αυτό ακριβώς καλούνται να κάνουν τώρα. Να βγάλουν ουσιαστικά καινούργιο chassis μέσα στη σεζόν, να το στήσουν σωστά, και όλα αυτά χωρίς να σταματήσει ούτε μέρα η καθημερινή δουλειά μιας ομάδας F1. Καθόλου απλό.

Γι' αυτό λέω να μην κρίνουμε το Σαββατοκύριακο μόνο από το χρονόμετρο. Αν η FW48 βρει τρία δέκατα, μια χαρά. Αν φλερτάρει με το Q3 ή μπει ξανά σταθερά στη μάχη των βαθμών, ακόμα καλύτερα. Ο Vowles όμως θα κοιτάει και πράγματα που εμείς από τον καναπέ δεν βλέπουμε: αν τα νέα κομμάτια ταιριάζουν όπως σχεδιάστηκαν, αν στην πίστα συμπεριφέρονται όπως έδειχναν τα δεδομένα του εργοστασίου, και γενικά αν κατάφεραν να βγάλουν ένα τόσο μεγάλο project στην ώρα του και με την ποιότητα που ήθελαν.

Ας μην κοροϊδευόμαστε όμως, το 2026 δεν πρόκειται να γίνει ξαφνικά η χρονιά που περίμενε η Williams. Ο ίδιος ο Vowles έχει παραδεχτεί ότι κάποια πράγματα στην FW48 μάλλον δεν διορθώνονται πλήρως φέτος, και το μυαλό τους έχει ήδη αρχίσει να πηγαίνει στο 2027. Οπότε δεν περιμένω από το Baku να σώσει τη σεζόν. Αυτό που θα ψάχνω, πολύ περισσότερο από τη θέση που θα τερματίσουν, είναι σημάδια ότι η Williams που θα φτιάξει το επόμενο αυτοκίνητο είναι καλύτερη ομάδα από αυτή που έφτιαξε την FW48. Αν τα δούμε, κάτι μου λέει ότι του χρόνου τέτοια εποχή θα γράφουμε πολύ διαφορετικά κείμενα για τη Williams.