Υπάρχουν ομάδες στη Formula 1 που χρειάζεται να ανοίξουν βιβλίο για να θυμηθούν την ιστορία τους. Η Williams αρκεί να κοιτάξει γύρω της στο Grove. Τα εννέα Πρωταθλήματα Κατασκευαστών, οι επτά τίτλοι οδηγών, τα ονόματα των Jones, Rosberg, Mansell, Piquet, Prost, Hill και Villeneuve δεν ανήκουν απλώς σε ένα μακρινό παρελθόν. Είναι ο λόγος που το όνομα Williams εξακολουθεί να σημαίνει κάτι διαφορετικό στη Formula 1. Και αυτό το Σαββατοκύριακο, στη Μαδρίτη, η ομάδα αποφάσισε να θυμηθεί μία από τις πρώτες εποχές όπου έμαθε πραγματικά πώς είναι να βρίσκεται στην κορυφή.
Η ειδική εμφάνιση της FW48 δεν επιλέχθηκε τυχαία. Το λευκό, το πράσινο και το σκούρο μπλε παραπέμπουν στην FW07C του 1981, το μονοθέσιο με το οποίο οι Alan Jones και Carlos Reutemann αγωνίστηκαν την τελευταία φορά που η Formula 1 βρέθηκε στη Μαδρίτη, στο Jarama. Εκείνη όμως δεν ήταν απλώς μία ακόμη Williams. Ήταν ένα αυτοκίνητο πρωταθλητών. Η ομάδα είχε ήδη κατακτήσει το πρώτο της Πρωτάθλημα Κατασκευαστών το 1980 και το 1981 έκανε το back-to-back, σε μία περίοδο όπου ο Frank και ο Patrick Head είχαν μετατρέψει μία μικρή βρετανική ομάδα σε σημείο αναφοράς του grid. Η FW07C ήταν απλή στη φιλοσοφία της, εξαιρετικά αποτελεσματική και, πάνω απ' όλα, γρήγορη. Το είδος του μονοθεσίου που δεν χρειαζόταν να εξηγήσει πολλά. Τα αποτελέσματα το έκαναν για εκείνο.
Στο Jarama εκείνης της χρονιάς τα δυο μονοθέσια ξεκίνησαν δεύτερο και τρίτο, πίσω από τον Jacques Laffite. Ο αγώνας τελικά έμεινε στην ιστορία για μία από τις μεγαλύτερες εμφανίσεις του Gilles Villeneuve, ο οποίος κράτησε πίσω του ένα ολόκληρο τρενάκι μονοθεσίων μέχρι τη σημαία. Ο Reutemann τερμάτισε τέταρτος, μόλις 1,010 δευτερόλεπτα πίσω από τον νικητή, ενώ ο Jones ήταν έβδομος. Για τη Williams, όμως, το 1981 ήταν πολύ μεγαλύτερο από εκείνο το απόγευμα στην Ισπανία. Ο Reutemann έχασε τελικά το Πρωτάθλημα Οδηγών από τον Nelson Piquet για μόλις έναν βαθμό, ο Jones τερμάτισε τρίτος και η ομάδα κατέκτησε ξανά το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών. Ήταν μία Williams που πήγαινε στους αγώνες περιμένοντας να κερδίσει.
Σαράντα πέντε χρόνια αργότερα, η πραγματικότητα είναι προφανώς διαφορετική. Η σημερινή Williams δεν βρίσκεται ακόμη σε εκείνο το επίπεδο και κανείς μέσα στην ομάδα δεν προσποιείται ότι βρίσκεται. Αυτό όμως είναι ίσως που κάνει την επιλογή τόσο όμορφη. Δεν μοιάζει με προσπάθεια να ζήσει η ομάδα από τις αναμνήσεις της. Μοιάζει περισσότερο με υπενθύμιση του προορισμού. Μετά από χρόνια όπου το όνομα Williams είχε συνδεθεί περισσότερο με την επιβίωση παρά με τη νίκη, η εποχή του James Vowles έχει ως βασικό στόχο να ξαναχτίσει ολόκληρη τη δομή της ομάδας. Το 2025 ήρθε ένα πρώτο πραγματικά σημαντικό σημάδι, με την πέμπτη θέση στους Κατασκευαστές και 137 βαθμούς, την καλύτερη συγκομιδή της ομάδας εδώ και σχεδόν μία δεκαετία. Δεν ήταν επιστροφή στην κορυφή. Ήταν όμως απόδειξη ότι ο δρόμος προς αυτήν μπορεί να αρχίσει να φαίνεται ξανά.
Και υπάρχει κάτι ακόμη που κάνει τη Μαδρίτη να ταιριάζει σε αυτή την ιστορία. Το 1981, μέσα στην FW07C βρισκόταν ένας Carlos: ο Reutemann. Το 2026, 45 χρόνια αργότερα, ένα από τα δύο μονοθέσια θα οδηγήσει ένας άλλος Carlos, αυτή τη φορά ο Sainz, μπροστά στο δικό του κοινό. Καμία σχέση μεταξύ των δύο εποχών δεν χρειάζεται να κατασκευαστεί τεχνητά. Αρκεί η εικόνα. Το μονοθέσιο στα ίδια χρώματα, στην ίδια πόλη, σε ένα εντελώς διαφορετικό άθλημα.
Ίσως τελικά αυτός να είναι και ο σωστός τρόπος να τιμά μία ομάδα το παρελθόν της. Όχι προσπαθώντας να το αντιγράψει, αλλά χρησιμοποιώντας το για να θυμηθεί τι είναι δυνατό.
Η Williams του 1981 γνώριζε ήδη πώς είναι να κερδίζεις.
Η Williams του 2026 προσπαθεί να το μάθει ξανά.
Σχόλια