Στην ιστορία της Formula 1 υπάρχουν οδηγοί που κρίνονται από τα πρωταθλήματα και άλλοι που κρίνονται από το αποτύπωμα που άφησαν στις καρδιές των φιλάθλων. Ο Ρενέ Αρνού ανήκει αδιαμφισβήτητα στη δεύτερη κατηγορία. Δεν φόρεσε ποτέ το στέμμα του Παγκόσμιου Πρωταθλητή, όμως κατάφερε κάτι εξίσου σπάνιο, να γίνει διαχρονικό σημείο αναφοράς κάθε φορά που γίνεται λόγος για καθαρή, ατόφια αγωνιστική ψυχή.
Γεννημένος στις 4 Ιουλίου 1948 στο Πονσαραλιέ της ανατολικής Γαλλίας, μεγάλωσε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Από νεαρή ηλικία έδειξε ότι δεν διέθετε μόνο ταχύτητα αλλά και μια σχεδόν πεισματική αποφασιστικότητα. Ξεκίνησε από τους αγώνες καρτ, πέρασε στις μικρότερες κατηγορίες και το 1977 κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Formula 2, νικώντας οδηγούς που αργότερα θα πρωταγωνιστούσαν στη Formula 1.
Η είσοδός του στη Formula 1 το 1978 συνέπεσε με μία από τις σημαντικότερες τεχνολογικές επαναστάσεις στην ιστορία του σπορ. Η Renault πειραματιζόταν με τους υπερτροφοδοτούμενους κινητήρες, όταν σχεδόν όλοι οι αντίπαλοι θεωρούσαν ότι οι turbo δεν είχαν μέλλον. Τα πρώτα Renault εγκατέλειπαν συχνά από μηχανικές βλάβες, τόσο ώστε οι Βρετανοί δημοσιογράφοι τα αποκαλούσαν ειρωνικά «η κίτρινη τσαγιέρα», επειδή έβγαζαν σύννεφα λευκού καπνού όταν έσπαζαν οι κινητήρες.
Ο Αρνού όμως δεν έχασε ποτέ την πίστη του στο πρόγραμμα. Αντίθετα, πίστευε ότι συμμετείχε στη δημιουργία του μέλλοντος. Και δικαιώθηκε. Μέσα σε λίγα χρόνια οι turbo κινητήρες έγιναν το νέο σημείο αναφοράς της Formula 1 και ανάγκασαν όλες τις υπόλοιπες ομάδες να ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο.
Η μονομαχία που έγινε αθάνατη
Υπάρχουν αγώνες που κερδίζονται. Και υπάρχουν αγώνες που γράφουν ιστορία ανεξάρτητα από τον νικητή.
Στο Grand Prix της Ντιζόν το 1979, ο Ρενέ Αρνού και ο χάρισαν ίσως την πιο διάσημη μάχη στην ιστορία της Formula 1. Στους τελευταίους γύρους συγκρούστηκαν ελαφρά περισσότερες από μία φορές, άλλαξαν συνεχώς θέσεις και έφτασαν στο σημείο να βγουν εκτός πίστας χωρίς κανείς να εγκαταλείψει την προσπάθεια.
Το εντυπωσιακότερο στοιχείο είναι ότι οι δύο οδηγοί δεν θεώρησαν ποτέ εκείνη τη μάχη προσωπική υπόθεση. Μετά τον τερματισμό υπήρχε αμοιβαίος σεβασμός. Ήταν δύο άνθρωποι που πίστευαν ότι έτσι ακριβώς έπρεπε να διεξάγονται οι αγώνες.
Ο άνθρωπος που δεν σήκωνε εύκολα το πόδι από το γκάζι
Ο Αρνού είχε τη φήμη ενός από τους πιο επιθετικούς οδηγούς της γενιάς του. Δεν ήταν ο οδηγός που θα υπολόγιζε το ρίσκο με κομπιουτεράκια και προσομοιώσεις. Εμπιστευόταν το ένστικτό του.
Οι μηχανικοί της Renault θυμούνταν ότι πολλές φορές επέστρεφε στα pits ζητώντας περισσότερη ισχύ αντί για περισσότερη σταθερότητα. Προτιμούσε ένα δύσκολο αλλά ταχύτερο μονοθέσιο από ένα ασφαλές και προβλέψιμο.
Η Ferrari και το ανεκπλήρωτο όνειρο
Το 1983 μετακινήθηκε στη Ferrari, όπου αγωνίστηκε με τη θρυλική 126C2B και αργότερα με τη 126C3. Εκεί πέτυχε σημαντικές νίκες και ολοκλήρωσε μία από τις καλύτερες σεζόν της καριέρας του, διεκδικώντας μέχρι αργά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα απέναντι στον Νέλσον Πικέ και τον Αλέν Προστ.
Παρότι ο τίτλος δεν ήρθε ποτέ, η παρουσία του στη Scuderia θεωρείται μέχρι σήμερα μία από τις πιο υποτιμημένες περιόδους οδηγού της Ferrari. Η ταχύτητά του στις γρήγορες πίστες ήταν εντυπωσιακή, ενώ η ικανότητά του να ελέγχει τα εκρηκτικά turbo μονοθέσια αποτελούσε σημείο αναφοράς.
Fun Facts
• Ήταν ένας από τους πρώτους οδηγούς που πίστεψαν πραγματικά στην προοπτική των turbo κινητήρων, όταν οι περισσότεροι αντίπαλοι τους θεωρούσαν αδιέξοδο.
• Η μονομαχία του με τον Ζιλ Βιλνέβ στο Ντιζόν εξακολουθεί να προβάλλεται σε σχολές αγωνιστικής οδήγησης ως παράδειγμα επιθετικής αλλά αποφασιστικής μάχης τροχό με τροχό.
• Ο ίδιος είχε δηλώσει ότι προτιμούσε να χάσει προσπαθώντας να προσπεράσει παρά να τερματίσει δεύτερος χωρίς να επιτεθεί.
• Οδήγησε σε μια εποχή όπου οι κινητήρες turbo απέδιδαν στις κατατακτήριες δοκιμές πάνω από 1.000 ίππους, με σχεδόν ανύπαρκτα ηλεκτρονικά βοηθήματα και ελάχιστα περιθώρια λάθους.
• Ήταν γνωστός για τον εκρηκτικό χαρακτήρα του. Δεν δίσταζε να διαφωνήσει δημόσια με μηχανικούς ή επικεφαλής ομάδων όταν πίστευε ότι μια στρατηγική ήταν λανθασμένη.
• Παρά την επιθετικότητά του στην πίστα, εκτός αυτής ήταν ιδιαίτερα προσιτός στους φιλάθλους και διατηρεί μέχρι σήμερα στενή σχέση με ιστορικές εκδηλώσεις της Formula 1.
Η κληρονομιά
Οι αριθμοί δεν αφηγούνται ολόκληρη την ιστορία του Ρενέ Αρνού. Εκείνος ανήκει στους οδηγούς που απέδειξαν ότι η ουσία του μηχανοκίνητου αθλητισμού δεν βρίσκεται μόνο στα τρόπαια, αλλά στον τρόπο με τον οποίο τα διεκδικείς.
Κάθε φορά που γίνεται λόγος για τις μεγαλύτερες μονομαχίες όλων των εποχών, το όνομά του βρίσκεται εκεί. Όχι επειδή υπήρξε ο πιο επιτυχημένος οδηγός της γενιάς του, αλλά επειδή υπήρξε ένας από τους πιο γενναίους. Και σε μια εποχή όπου η Formula 1 απαιτούσε περισσότερο θάρρος παρά υπολογισμό, αυτό ήταν αρκετό για να τον καταστήσει legend.
A
Σχόλια