Το πρώτο Grand Prix της σεζόν 2014 στην Australian ήταν η πρώτη πραγματική επίδειξη δύναμης της νέας υβριδικής εποχής της Formula 1. Και αν υπήρχε μία ομάδα που έδειξε από τον πρώτο κιόλας αγώνα ότι είχε «ξεκλειδώσει» πλήρως τους νέους κανονισμούς, αυτή ήταν η Mercedes.
Η Mercedes W05 Hybrid εμφανίστηκε στο Albert Park ως το σημείο αναφοράς του grid, συνδυάζοντας κορυφαία αεροδυναμική απόδοση, εξαιρετική αξιοπιστία και κυρίως έναν κινητήρα που έμοιαζε να ανήκει σε διαφορετική κατηγορία. Ο Nico Rosberg κυριάρχησε στον αγώνα, διατηρώντας σταθερά ρυθμό περίπου 0,5 έως 1 δευτερόλεπτο ταχύτερο ανά γύρο από τους βασικούς αντιπάλους του.
Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο ήταν πως η ανωτερότητα αυτή εμφανίστηκε σε συνθήκες πλήρους αγώνα, με υψηλά φορτία καυσίμου και διαχείριση ελαστικών, ακριβώς δηλαδή εκεί όπου αποκαλύπτεται η πραγματική δυναμική ενός μονοθεσίου.
Ο ταχύτερος γύρος που αποκάλυψε την υπεροχή
Στον 19ο γύρο, ο Rosberg σημείωσε τον ταχύτερο γύρο του αγώνα με χρόνο 1:32.478 και μέση ταχύτητα 206,436 km/h, επιβεβαιώνοντας την απόλυτη ισορροπία της W05 στις γρήγορες και τεχνικές στροφές του Albert Park.
Η πρώτη πεντάδα των ταχύτερων γύρων διαμορφώθηκε ως εξής:
Θέση Οδηγός Ομάδα Χρόνος
1 Nico Rosberg Mercedes 1:32.478 2 Valtteri Bottas Williams-Mercedes 1:32.568 3 Fernando Alonso Ferrari 1:32.616 4 Daniil Kvyat STR Renault 1:32.634 5 Kevin Magnussen McLaren-Mercedes 1:32.917
Αυτό που κάνει ακόμα πιο εντυπωσιακή την επίδοση του Rosberg είναι ότι επιτεύχθηκε σε φάση αγώνα και όχι σε συνθήκες χαμηλού φορτίου καυσίμου. Η Mercedes είχε τη δυνατότητα να πιέζει χωρίς να δείχνει σημάδια φθοράς ή ενεργειακών περιορισμών, κάτι που οι περισσότεροι ανταγωνιστές αδυνατούσαν να πετύχουν εκείνη την περίοδο.
Η εικόνα των ομάδων: ποιος πλησίαζε τη Mercedes;
Πίσω από τη Mercedes, η Williams Racing αποτέλεσε ίσως τη μεγαλύτερη έκπληξη του αγώνα. Ο Valtteri Bottas απέδειξε την ταχύτητα της FW36, πραγματοποιώντας εντυπωσιακή ανάκαμψη παρά την επαφή του με τον τοίχο και την ποινή που είχε δεχθεί νωρίτερα.
Η Williams εκμεταλλευόταν επίσης τη μονάδα ισχύος της Mercedes, εμφανίζοντας εξαιρετική τελική ταχύτητα στις ευθείες και πολύ ανταγωνιστικό race pace.
Η Red Bull Racing, από την άλλη, βρισκόταν ακόμα σε διαδικασία προσαρμογής στη νέα υβριδική εποχή. Ο Daniel Ricciardo τερμάτισε αρχικά δεύτερος μέσα σε αποθέωση από το κοινό της πατρίδας του, όμως αργότερα αποκλείστηκε λόγω παραβίασης των κανονισμών σχετικά με τη ροή καυσίμου.
Παρά τα προβλήματα, η Red Bull έδειχνε πως διέθετε ισχυρό αεροδυναμικό υπόβαθρο, αλλά υστερούσε σημαντικά σε αξιοπιστία και διαχείριση ισχύος σε σχέση με τη Mercedes.
Ferrari και McLaren: αξιοπρεπείς, αλλά μακριά
Η Scuderia Ferrari και η McLaren κινούνταν σε παρόμοιο επίπεδο απόδοσης. Ο Fernando Alonso κατάφερε να αποσπάσει το μέγιστο από τη Ferrari F14 T, όμως το έλλειμμα ισχύος στις ευθείες ήταν εμφανές.
Αντίστοιχα, η McLaren ξεκίνησε θετικά τη νέα εποχή των turbo-hybrid κινητήρων, με τον rookie Kevin Magnussen να εντυπωσιάζει στο ντεμπούτο του. Ωστόσο, ούτε η MP4-29 μπορούσε να ακολουθήσει τον εξωπραγματικό ρυθμό της Mercedes σε διάρκεια stint.
Η αρχή μιας νέας εποχής κυριαρχίας
Το Grand Prix της Αυστραλίας του 2014 ήταν η πρώτη προειδοποίηση προς το υπόλοιπο grid ότι η Mercedes είχε αποκτήσει τεχνολογικό πλεονέκτημα τεράστιας κλίμακας.
Η W05 δεν κέρδιζε μόνο λόγω της δύναμης του κινητήρα. Ήταν πλήρης σε κάθε τομέα, στην κατανάλωση, υβριδική απόδοση, σταθερότητα, φθορά ελαστικών και αξιοπιστία. Εκείνη η εμφάνιση στο Albert Park αποτέλεσε ουσιαστικά το πρώτο κεφάλαιο μιας εποχής που θα εξελισσόταν σε μία από τις πιο κυρίαρχες δυναστείες στην ιστορία της Formula 1.
A
Σχόλια