Από εκείνες τις Κυριακές που το αποτέλεσμα μοιάζει δευτερεύον, αλλά τελικά γράφεται με κεφαλαία.
Το καλοκαίρι του 2015, στην καρδιά της Ουγγαρίας, ο Sebastian Vettel οδήγησε για έναν φίλο που δεν ήταν πια εκεί.
Λίγες μέρες πριν, ο κόσμος της Formula 1 είχε αποχαιρετήσει τον Jules Bianchi. Ένα παιδί της γενιάς τους. Έναν από αυτούς που μεγάλωσαν μαζί στα paddocks, που μοιράστηκαν όνειρα, φόβους και εκείνη τη σιωπηλή υπόσχεση πως «θα τα καταφέρουμε».
Και κάπως έτσι, η εκκίνηση εκείνης της Κυριακής δεν ήταν σαν τις άλλες.
Ο Vettel πετάχτηκε μπροστά, αρπάζοντας την πρωτοπορία από τις Mercedes, σε μια εκκίνηση που έμοιαζε περισσότερο με δήλωση παρά με αγωνιστικό ελιγμό. Πίσω του, χάος, επαφές, safety car, στρατηγικά λάθη. Μπροστά του, καθαρός δρόμος αλλά και ένα βάρος που δεν μετριέται σε δευτερόλεπτα.
Για 70 γύρους, δεν έκανε ούτε το παραμικρό λάθος. Σαν να οδηγούσε με μια παράξενη ηρεμία, σχεδόν αποστασιοποιημένος από το χάος που ξετυλιγόταν πίσω του. Σαν να ήξερε ότι εκείνη η μέρα δεν του επιτρεπόταν να χαθεί.
Και όταν τελικά πέρασε τη γραμμή του τερματισμού, δεν πανηγύρισε όπως συνήθως.
Στάθμευσε τη Ferrari, στάθηκε όρθιος, και με εκείνη την απλότητα που τον χαρακτήριζε πάντα, αφιέρωσε τη νίκη:
«Για τον Jules.»
Εκείνη η νίκη ήταν μια υπενθύμιση πως πίσω από τα κράνη και τα στατιστικά, υπάρχουν άνθρωποι. Φίλοι. Απώλειες που δεν χωράνε σε καμία βαθμολογία.
Ακολουθήσε μια από τις πιο συγκινητικές συνεντεύξεις που έχω παρακολουθήσει ως θεατής του σπορ: Sebastian, συγχαρητήρια. Πόσο σημαντική είναι αυτή η νίκη για σένα; Vettel:
«Είναι μια απίστευτη μέρα, αλλά αυτή η νίκη είναι για τον Jules.» «Ξέρουμε ότι ήταν μια εξαιρετικά δύσκολη εβδομάδα για όλους μας.» «Δεν υπάρχουν πολλά να πεις σε τέτοιες στιγμές…» <<Αυτή η νίκη είναι για εκείνον>> Πώς ήταν ο αγώνας από τη δική σου πλευρά;
Vettel: «Η εκκίνηση ήταν πολύ καλή, αυτό ήταν το κλειδί.» «Μετά προσπαθούσα απλώς να διατηρήσω τον ρυθμό και να ελέγξω τον αγώνα.» «Το safety car έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα στο τέλος.»
Τι σκεφτόσουν στο τέλος του αγώνα; Vettel: «Σκεφτόμουν τον Jules.» «Ξέρουμε ότι θα έπρεπε να είναι εδώ.» «Ήταν μέρος αυτής της οικογένειας.»
Πόσο δύσκολο ήταν να συγκεντρωθείς;
Vettel: «Δεν είναι εύκολο… αλλά τελικά κάνουμε αυτό που αγαπάμε.» «Παρόλα αυτά, υπάρχουν στιγμές που θυμάσαι τι είναι πραγματικά σημαντικό.» «Οι αγώνες περνάνε, αλλά οι άνθρωποι που χάνουμε δεν ξεχνιούνται.»
Comments