Ο αγωνιστικός ρυθμός πίσω από την πρώτη νίκη του Norris

Η πρώτη νίκη της McLaren στη σεζόν του 2026 μπορεί εύκολα να παρουσιαστεί ως αποτέλεσμα μιας περίπλοκης αλληλουχίας γεγονότων.

Ο Oscar Piastri έχασε χρόνο μέσα στην κίνηση, συγκρούστηκε με τον Carlos Sainz και αργότερα εγκατέλειψε με πρόβλημα στο κιβώτιο. Το Virtual Safety Car έδωσε στον Lando Norris τη δυνατότητα να τοποθετήσει Soft ελαστικά χωρίς να χάσει την πρωτοπορία. Ο Max Verstappen και ο Kimi Antonelli επέλεξαν να μη σταματήσουν ξανά, επιτρέποντας στη McLaren να ολοκληρώσει τον αγώνα με σημαντικά ταχύτερη γόμα.

Όλα αυτά συνέβησαν. Κανένα όμως δεν εξηγεί από μόνο του γιατί ο Norris κέρδισε.

Η καθοριστική φάση είχε ήδη ολοκληρωθεί πριν εμφανιστεί το VSC και πριν εγκαταλείψει ο Piastri. Από τον 33ο έως τον 39ο γύρο, όταν ο Norris βρέθηκε επιτέλους σε καθαρό αέρα, η MCL40 αποκάλυψε έναν ρυθμό που δεν είχε μπορέσει να χρησιμοποιήσει όσο ακολουθούσε το δεύτερο McLaren.

Μέσα σε έξι γύρους, ο Norris δημιούργησε αρκετό πλεονέκτημα ώστε να πραγματοποιήσει το δεύτερο pit stop και να επιστρέψει μπροστά από τον Piastri. Στη συνέχεια πέρασε τον Antonelli για την πραγματική πρωτοπορία στον 46ο γύρο. Όταν το VSC εμφανίστηκε δέκα γύρους αργότερα, η McLaren δεν κέρδισε τον αγώνα. Απλώς προστάτευσε μια νίκη που ο Norris είχε ήδη κατακτήσει μέσω καθαρού αγωνιστικού ρυθμού.

Η πρώτη νίκη της MCL40 δεν ήταν προϊόν τύχης.

Ήταν η πρώτη φορά που η McLaren μπόρεσε να συνδυάσει το peak performance των κατατακτήριων, τη διαχείριση των πίσω ελαστικών και την ταχύτητα σε καθαρό αέρα σε ένα ολοκληρωμένο αγωνιστικό αποτέλεσμα.

Η pole position δεν έδωσε τον έλεγχο του αγώνα

Ο Norris ξεκίνησε από την pole position, έχοντας επικρατήσει του Lewis Hamilton στις κατατακτήριες για μόλις 0,012 δευτερόλεπτα. Η McLaren είχε αποδείξει ότι μπορούσε να γίνει η ταχύτερη σε έναν γύρο, αλλά αυτό δεν σήμαινε ότι θα μπορούσε να ελέγξει και τους 70 γύρους του αγώνα.

Στην εκκίνηση, ο Βρετανός διατήρησε την πρώτη θέση μέχρι την πρώτη στροφή. Στην προσέγγιση της δεύτερης, όμως, άνοιξε τη γραμμή του και βρέθηκε σε λιγότερο καθαρό τμήμα της ασφάλτου. Το πίσω μέρος της MCL40 παρουσίασε αρκετές απότομες αντιδράσεις και ο Piastri εκμεταλλεύτηκε την καλύτερη έξοδό του για να ολοκληρώσει το cutback και να περάσει μπροστά. Ο Norris ανέφερε μετά τον αγώνα ότι έχασε επανειλημμένα τον πίσω άξονα στον πρώτο γύρο και ένιωσε τρία ή τέσσερα έντονα «snap».

Αυτή η εικόνα μπορεί αρχικά να φαίνεται αντίθετη με το βασικό τεχνικό συμπέρασμα του αγώνα. Πώς μπορεί η McLaren να κέρδισε χάρη στη διαχείριση των πίσω ελαστικών όταν ο Norris έχασε την πρωτοπορία επειδή δεν μπορούσε να ελέγξει το πίσω μέρος;

Η απάντηση βρίσκεται στη διαφορά ανάμεσα στην πρόσφυση του πρώτου γύρου και στη θερμική συμπεριφορά ενός ολόκληρου stint.

Στον πρώτο γύρο, τα ελαστικά δεν έχουν ακόμη φτάσει σε πλήρως σταθεροποιημένες πιέσεις και θερμοκρασίες. Η γραμμή είναι γεμάτη από αλλαγές πρόσφυσης, τα μονοθέσια κινούνται πολύ κοντά και η κατανομή ενέργειας γίνεται επιθετικά ώστε οι οδηγοί να προστατεύσουν ή να κερδίσουν θέσεις.

Το στιγμιαίο snap του Norris δεν αποτελεί απόδειξη κακής μακροχρόνιας διαχείρισης των πίσω ελαστικών. Αντίθετα, μόλις ο αγώνας σταθεροποιήθηκε, η MCL40 απέδειξε ότι μπορούσε να διατηρήσει την πίσω γόμα μέσα στο λειτουργικό παράθυρο χωρίς να θυσιάζει την ταχύτητα στις εξόδους.

Ο Norris ήταν ταχύτερος, αλλά δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει τον ρυθμό του

Μετά τον πρώτο γύρο, οι δύο McLaren απομακρύνθηκαν από τους υπόλοιπους διεκδικητές. Ο Piastri προηγούνταν με τον Norris περίπου ένα δευτερόλεπτο πίσω του, ενώ ακολουθούσαν οι Verstappen, Hamilton και Leclerc.

Η διαφορά ανάμεσα στα δύο McLaren παρέμενε αρκετά μικρή ώστε ο Norris να μπορεί να πιέσει, αλλά όχι αρκετά μικρή ώστε να δημιουργήσει εύκολο προσπέρασμα. Στο Hungaroring, η θέση στην πίστα έχει αυξημένη αξία, επειδή οι διαδοχικές στροφές και οι περιορισμένες μεγάλες ευθείες καθιστούν δύσκολη την παρακολούθηση ενός άλλου μονοθεσίου.

Ο Norris ενημέρωσε την ομάδα ότι αισθανόταν ταχύτερος, αλλά τόνισε και το βασικό εμπόδιο: τον βρόμικο αέρα. Μετά τον πρώτο κύκλο pit stops, η ίδια εικόνα συνεχίστηκε. Ο Piastri διατήρησε την πρωτοπορία, ενώ ο Norris παρέμενε άμεσα πίσω του χωρίς να μπορεί να μετατρέψει το πλεονέκτημα ρυθμού σε επίθεση.

Αυτό το σημείο είναι κρίσιμο για την κατανόηση της MCL40.

Ο αγωνιστικός ρυθμός δεν είναι ένας σταθερός αριθμός που παραμένει ίδιος ανεξάρτητα από τη θέση στην πίστα. Το ίδιο μονοθέσιο μπορεί να είναι αρκετά δέκατα ταχύτερο σε καθαρό αέρα και να μην μπορεί να εκφράσει αυτή την απόδοση όταν ακολουθεί σε απόσταση ενός δευτερολέπτου.

Στον βρόμικο αέρα, η εμπρός πτέρυγα και το πάτωμα δέχονται λιγότερο σταθερή ροή. Το διαθέσιμο εμπρός φορτίο μειώνεται, το μονοθέσιο παρουσιάζει περισσότερο understeer και ο οδηγός αναγκάζεται να χρησιμοποιήσει μεγαλύτερη γωνία τιμονιού ή χαμηλότερη ταχύτητα εισόδου.

Η απώλεια δεν περιορίζεται στο μέσο της στροφής.

Όταν το μονοθέσιο φτάνει αργότερα στο apex, η επιτάχυνση αρχίζει επίσης αργότερα. Αν ο οδηγός προσπαθήσει να καλύψει τον χαμένο χρόνο ανοίγοντας πιο επιθετικά το γκάζι, μεταφέρει μεγαλύτερο φορτίο στα πίσω ελαστικά. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι περισσότερη ολίσθηση στην έξοδο, υψηλότερη επιφανειακή θερμοκρασία και σταδιακή απώλεια traction.

Η MCL40 του Norris είχε τον ρυθμό να πλησιάσει τον Piastri. Δεν είχε αρκετό καθαρό αέρα ώστε να χρησιμοποιήσει τον ρυθμό χωρίς να πληρώσει θερμικό κόστος.

Η πίσω γόμα ήταν ο βασικός περιορισμός του αγώνα

Η Pirelli επιβεβαίωσε ότι τα πίσω ελαστικά αποτέλεσαν τον κύριο περιοριστικό παράγοντα στο Hungaroring, ιδιαίτερα στις φάσεις επιτάχυνσης. Παρά τη θερμοκρασία πίστας που ξεπέρασε τους 49 βαθμούς Κελσίου, η συνολική φθορά παρέμεινε εντός των προβλέψεων και επέτρεψε μεγάλη στρατηγική ποικιλία.

Η συγκεκριμένη διατύπωση είναι σημαντική.

Ο περιορισμός των πίσω ελαστικών δεν σημαίνει απαραίτητα υψηλή φυσική φθορά. Μπορεί να αφορά κυρίως τη θερμική υποβάθμιση: το ελαστικό παραμένει δομικά σε καλή κατάσταση, αλλά η θερμοκρασία της επιφάνειας ή του εσωτερικού karkass ξεφεύγει από το ιδανικό παράθυρο.

Σε αυτή την κατάσταση, ο οδηγός αισθάνεται λιγότερη πρόσφυση στην έξοδο, χρειάζεται πιο σταδιακή εφαρμογή του γκαζιού και χάνει χρόνο σε κάθε επόμενη ευθεία. Το πρόβλημα αυτοτροφοδοτείται: περισσότερη ολίσθηση δημιουργεί περισσότερη θερμότητα, η οποία προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη ολίσθηση.

Το Hungaroring είναι ιδιαίτερα απαιτητικό σε αυτόν τον τομέα. Τα ελαστικά δεν έχουν πολλές μεγάλες ευθείες για να αποφορτιστούν θερμικά, ενώ οι έξοδοι των στροφών 1, 2, 12 και 14 καθορίζουν σημαντικό μέρος του χρόνου γύρου.

Η δύναμη της McLaren δεν ήταν ότι χρησιμοποίησε λιγότερο τα πίσω ελαστικά.

Ήταν ότι μπορούσε να ζητήσει από αυτά υψηλό επίπεδο traction χωρίς να χάσει την απόδοσή τους μέσα στο stint.

Ο Norris δήλωσε ότι ο ρυθμός του τού επέτρεπε συνεχώς να επεκτείνει τα stint περισσότερο από όσο αρχικά περίμενε. Η McLaren ξεκίνησε τον αγώνα με Medium, τοποθέτησε Hard στον 18ο γύρο, δεύτερο σετ Hard στον 39ο και ολοκλήρωσε με χρησιμοποιημένη Soft μετά το VSC του 56ου γύρου.

Η δυνατότητα παράτασης δεν προερχόταν μόνο από την αντοχή της γόμας. Προερχόταν από το ότι οι χρόνοι του Norris παρέμεναν αρκετά ανταγωνιστικοί ώστε η ομάδα να μπορεί να καθυστερεί το pit stop χωρίς να χάνει τη στρατηγική θέση.

Η σύγκριση με τον Piastri αποκάλυψε την πραγματική διαφορά

Ο Piastri είχε το πλεονέκτημα της θέσης στην πίστα και επομένως την πρώτη επιλογή στρατηγικής. Σταμάτησε στον 17ο γύρο για Hard και ξανά στον 33ο γύρο για δεύτερο σετ Hard. Ο Norris πραγματοποίησε την πρώτη του αλλαγή έναν γύρο αργότερα και τη δεύτερη έξι γύρους μετά τον teammate του.

Η λογική της McLaren ήταν φυσιολογική. Ο προπορευόμενος οδηγός είχε στρατηγική προτεραιότητα και η ομάδα έπρεπε να προστατεύσει τον Piastri απέναντι στους αντιπάλους που είχαν ήδη σταματήσει.

Ωστόσο, η δεύτερη αλλαγή δημιούργησε μια νέα αγωνιστική συνθήκη.

Ο Piastri επέστρεψε με φρέσκα Hard, αλλά μέσα σε κίνηση. Ο Norris παρέμεινε στην πίστα με παλαιότερο σετ, αλλά βρέθηκε σε καθαρό αέρα.

Θεωρητικά, το φρέσκο ελαστικό θα έπρεπε να δίνει στον Piastri σημαντικό πλεονέκτημα. Στην πράξη, ο Norris ήταν αισθητά ταχύτερος. Μέχρι τον 39ο γύρο είχε δημιουργήσει αρκετό περιθώριο ώστε να πραγματοποιήσει το pit stop και να επιστρέψει μπροστά από τη μάχη του Piastri με τον Hamilton.

Η επαφή του Piastri με τον Sainz επιδείνωσε την κατάσταση και του κόστισε επιπλέον χρόνο. Δεν ήταν όμως ο μοναδικός λόγος που άλλαξε η σειρά.

Η McLaren και η Formula 1 επιβεβαίωσαν ότι πριν από την επαφή ο Norris κινούνταν ήδη σημαντικά ταχύτερα, παρά το γεγονός ότι ο Piastri χρησιμοποιούσε νεότερα ελαστικά. Ο Andrea Stella χαρακτήρισε τον ρυθμό του Norris «mega» και υπογράμμισε ότι η νίκη κατακτήθηκε με καθαρή ταχύτητα.

Αυτό ήταν το σημείο όπου η MCL40 μετέτρεψε την απόδοση σε νίκη.

Όχι στην pole position. Όχι στο VSC. Όχι όταν εγκατέλειψε ο Piastri.

Στους έξι γύρους καθαρού αέρα ανάμεσα στο δεύτερο pit stop των δύο McLaren.

Γιατί ο καθαρός αέρας άλλαξε τόσο πολύ την MCL40

Η τεχνική ερμηνεία της συγκεκριμένης φάσης πρέπει να γίνει με προσοχή, επειδή δεν είναι δημόσια διαθέσιμα όλα τα δεδομένα θερμοκρασίας, ride height, τιμονιού και ολίσθησης των ελαστικών.

Η αγωνιστική εικόνα, όμως, υποστηρίζει τρία συμπεράσματα.

Πρώτον, η MCL40 φαίνεται ότι λειτουργεί καλύτερα όταν μπορεί να διατηρεί σταθερή αεροδυναμική ισορροπία κατά τη διάρκεια ολόκληρης της στροφής. Σε καθαρό αέρα, ο Norris μπορούσε να χρησιμοποιεί πιο ακριβή είσοδο, να διατηρεί υψηλότερη ελάχιστη ταχύτητα και να ανοίγει το γκάζι χωρίς τις διορθώσεις που προκαλεί η απώλεια εμπρός φορτίου.

Δεύτερον, η McLaren πιθανότατα είχε καλύτερο έλεγχο της επιφανειακής θερμοκρασίας των πίσω ελαστικών. Το μονοθέσιο μπορούσε να παράγει traction χωρίς υπερβολική ολίσθηση, κάτι που επέτρεψε στον Norris να πιέσει με παλαιότερη Hard χωρίς να παρουσιάσει την πτώση ρυθμού που θα περίμενε κανείς.

Τρίτον, το συνολικό αεροδυναμικό platform φαίνεται ότι έγινε πιο συνεπές μετά τις αναβαθμίσεις της Ουγγαρίας. Η McLaren ανέφερε ότι το πακέτο περιλάμβανε σημαντικές αλλαγές στο πάτωμα και στις γωνίες του μονοθεσίου, ενώ ο Stella απέδωσε ολόκληρο το βήμα απόδοσης του τριημέρου στη νέα κατεύθυνση εξέλιξης.

Ένα πιο σταθερό πάτωμα δεν προσφέρει μόνο περισσότερο peak downforce. Μπορεί να διατηρεί το αεροδυναμικό balance πιο σταθερό καθώς μεταβάλλονται το φορτίο καυσίμου, το ύψος λειτουργίας και η γωνία περιστροφής.

Αυτό βοηθά άμεσα τα ελαστικά.

Όταν η ισορροπία δεν μετακινείται απότομα προς τον εμπρός ή τον πίσω άξονα, ο οδηγός δεν χρειάζεται να διορθώνει συνεχώς τη γραμμή του. Οι μεταβολές φορτίου γίνονται πιο ομαλά και τα πίσω ελαστικά αποφεύγουν τις απότομες κορυφώσεις ολίσθησης που οδηγούν σε υπερθέρμανση.

Η McLaren δεν κέρδισε απλώς επειδή είχε περισσότερο downforce.

Κέρδισε επειδή μπορούσε να χρησιμοποιεί αυτό το downforce με συνέπεια σε ολόκληρο το stint.

Το δεύτερο Hard stint ήταν το πραγματικό stint της νίκης

Ο Norris βγήκε από τα pits στον 39ο γύρο έχοντας πλέον περάσει μπροστά από τον Piastri. Δεν είχε ακόμη την πραγματική πρωτοπορία, επειδή ο Antonelli συνέχιζε με διαφορετικό στρατηγικό πρόγραμμα.

Η Mercedes είχε προσπαθήσει να δημιουργήσει προϋποθέσεις για στρατηγική ενός pit stop, κρατώντας τον Antonelli περισσότερο στην πίστα. Στον 46ο γύρο, όμως, ο Norris τον πέρασε και ανέλαβε την καθαρή πρωτοπορία.

Το προσπέρασμα αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία.

Ο Norris δεν χρειαζόταν απλώς να έχει νεότερα ελαστικά. Έπρεπε να τα φέρει γρήγορα στο σωστό παράθυρο, να πλησιάσει τη Mercedes και να ολοκληρώσει την επίθεση σε μια πίστα όπου το track position έχει τεράστια αξία.

Η MCL40 είχε αρκετή απόδοση ώστε να κάνει και τα τρία.

Η McLaren δεν παγιδεύτηκε πίσω από τον Antonelli, δεν κατανάλωσε υπερβολικά τη Hard κατά την προσέγγιση και δεν χρειάστηκε να περιμένει το VSC για να περάσει μπροστά.

Μέχρι τον 46ο γύρο, η νίκη είχε ήδη μετατραπεί από πιθανότητα σε αγωνιστικό έλεγχο.

Το VSC έκανε τη νίκη ασφαλέστερη — δεν τη δημιούργησε

Η εγκατάλειψη του Piastri στον 56ο γύρο προκάλεσε Virtual Safety Car. Η McLaren κάλεσε αμέσως τον Norris στα pits και τοποθέτησε χρησιμοποιημένο σετ Soft για τους τελευταίους 13 γύρους. Ο Verstappen και ο Antonelli παρέμειναν στην πίστα και ολοκλήρωσαν τον αγώνα με δύο pit stops.

Η απόφαση της McLaren ήταν εύκολη από τη στιγμή που διέθετε αρκετό περιθώριο για να διατηρήσει την πρωτοπορία. Το VSC μείωσε τη σχετική χρονική απώλεια του pit stop και έδωσε στον Norris σαφώς ταχύτερο ελαστικό για το τέλος.

Αυτό εξηγεί γιατί η τελική διαφορά έφτασε τα 15,080 δευτερόλεπτα από τον Verstappen. Δεν εξηγεί όμως πώς ο Norris βρέθηκε σε θέση να πραγματοποιήσει το επιπλέον stop χωρίς να χάσει την πρώτη θέση.

Το στρατηγικό περιθώριο δημιουργήθηκε νωρίτερα.

Δημιουργήθηκε από την παράταση του δεύτερου stint, το overcut απέναντι στον Piastri και την ικανότητα της MCL40 να χρησιμοποιήσει τα φρέσκα Hard για να περάσει τον Antonelli.

Η Soft ήταν το τελικό μέσο ελέγχου. Δεν ήταν η αιτία της νίκης.

Γιατί η McLaren δεν είχε κερδίσει νωρίτερα

Η MCL40 είχε δείξει σημαντικές στιγμές ταχύτητας πριν από την Ουγγαρία. Στο Spa, ο Norris είχε περιγράψει τον ρυθμό της McLaren ως έναν από τους καλύτερους που είχε παρουσιάσει η ομάδα μέσα στη σεζόν, χωρίς όμως το μονοθέσιο να μετατρέψει αυτή την απόδοση σε νίκη.

Η διαφορά στη Βουδαπέστη ήταν ότι η McLaren ένωσε όλα τα κομμάτια.

Η pole position έδωσε στον Norris την απαραίτητη αρχική θέση. Η MCL40 ήταν αρκετά γρήγορη ώστε να απομακρυνθεί μαζί με τον Piastri από τους υπόλοιπους. Τα πίσω ελαστικά διατηρήθηκαν σε καλή κατάσταση παρά τις υψηλές θερμοκρασίες. Η στρατηγική παρέμεινε ευέλικτη και επέτρεψε την παράταση των stint. Και όταν εμφανίστηκε καθαρός αέρας, ο Norris παρήγαγε τον ρυθμό που χρειαζόταν για να αντιστρέψει την εσωτερική μάχη της McLaren.

Υπήρχε επίσης το στοιχείο της εξέλιξης.

Ο Stella δήλωσε ότι το performance step του Hungaroring μπορούσε να αποδοθεί πλήρως στις αναβαθμίσεις και ότι το αποτέλεσμα επιβεβαίωσε τη σχεδιαστική κατεύθυνση που επέλεξε η ομάδα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η MCL40 έγινε ξαφνικά το καλύτερο μονοθέσιο σε κάθε πίστα.

Ο ίδιος ο Norris αναγνώρισε ότι το Hungaroring πιθανότατα ταιριάζει τόσο στον ίδιο όσο και στο μονοθέσιο περισσότερο από άλλα circuits. Η διάταξη υψηλού αεροδυναμικού φορτίου, οι περιορισμένες ευθείες και η έμφαση στη διατήρηση του ρυθμού μέσα στις διαδοχικές στροφές ανέδειξαν τα δυνατά χαρακτηριστικά της McLaren.

Η νίκη, επομένως, δεν αποδεικνύει ακόμη ότι η McLaren έχει γίνει το νέο σημείο αναφοράς.

Αποδεικνύει ότι πλέον διαθέτει ένα πακέτο ικανό να κερδίσει όταν η πίστα ταιριάζει στα χαρακτηριστικά του και η ομάδα εκτελεί σωστά τον αγώνα.

Η άλλη πλευρά της επιτυχίας

Η νίκη του Norris δεν μπορεί να αποσυνδεθεί πλήρως από την εγκατάλειψη του Piastri.

Ο Αυστραλός είχε κερδίσει την πρωτοπορία στην πίστα, είχε δικαίως στρατηγική προτεραιότητα και παρέμενε σε θέση να διεκδικήσει τουλάχιστον το βάθρο πριν από την επαφή με τον Sainz και το πρόβλημα στο κιβώτιο. Η McLaren παραδέχθηκε ότι έχασε ένα πιθανό διπλό βάθρο λόγω αξιοπιστίας.

Παράλληλα, ο Piastri δήλωσε ότι δυσκολεύτηκε με τον ρυθμό μόλις πέρασε στη Hard. Η διαφορά ανάμεσα στους δύο οδηγούς δεν μπορεί να αποδοθεί αποκλειστικά στο μονοθέσιο, επειδή χρησιμοποιούσαν την ίδια βασική προδιαγραφή. Μπορεί να σχετίζεται με setup, οδηγικό στιλ, κατάσταση των ελαστικών, θέση στην πίστα ή διαφορετική ικανότητα διαχείρισης της ισορροπίας στο συγκεκριμένο circuit.

Αυτό αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα θέματα που πρέπει να αναλύσει η McLaren κατά το καλοκαιρινό διάλειμμα.

Η MCL40 απέδειξε ότι διαθέτει ρυθμό νίκης. Η ομάδα πρέπει τώρα να κατανοήσει γιατί αυτός ο ρυθμός ήταν τόσο πιο εύκολα διαθέσιμος στον Norris κατά το δεύτερο μισό του αγώνα.

Η πρώτη νίκη ήταν νίκη απόδοσης

Η McLaren δεν κέρδισε επειδή έμεινε έξω περιμένοντας ένα Virtual Safety Car.

Δεν κέρδισε επειδή ο Verstappen είχε προβλήματα με το μονοθέσιό του.

Δεν κέρδισε μόνο επειδή ο Piastri εγκατέλειψε.

Κέρδισε επειδή, όταν ο Norris απέκτησε καθαρό αέρα, η MCL40 έγινε το ταχύτερο μονοθέσιο στην πίστα.

Η McLaren μπορούσε να ελέγξει τη θερμική κατάσταση των πίσω ελαστικών, να επεκτείνει τα stint χωρίς να χάσει αγωνιστικό χρόνο και να διατηρήσει την απόδοση της Hard αρκετά ώστε να ολοκληρώσει ένα πραγματικό overcut.

Το VSC μετέτρεψε το τελικό κομμάτι του αγώνα σε ασφαλή διαχείριση. Η επαφή του Piastri με τον Sainz διευκόλυνε την αλλαγή της εσωτερικής σειράς. Η εγκατάλειψη του Αυστραλού αφαίρεσε την τελευταία πιθανή απειλή από το δεύτερο McLaren.

Η βάση της νίκης, όμως, είχε ήδη δημιουργηθεί.

Δημιουργήθηκε τη στιγμή που ο Piastri μπήκε στα pits και ο Norris έμεινε μόνος του στην πίστα.

Για έξι γύρους, χωρίς βρόμικο αέρα και χωρίς να χρειάζεται να προστατεύει τη θερμοκρασία των πίσω ελαστικών πίσω από άλλο μονοθέσιο, η MCL40 έδειξε την πραγματική της ταχύτητα.

Η McLaren δεν κέρδισε επιτέλους επειδή όλα πήγαν σύμφωνα με το αρχικό σχέδιο.

Κέρδισε επειδή το μονοθέσιό της ήταν αρκετά γρήγορο ώστε να δημιουργήσει ένα νέο σχέδιο μέσα στον ίδιο τον αγώνα — και αρκετά καλό με τα πίσω ελαστικά ώστε να το μετατρέψει σε νίκη.