Charles Leclerc: Ο «Πρίγκιπας» του Μονακό που κυνηγά το όνειρο της Ferrari

Charles Leclerc: Ο «Πρίγκιπας» του Μονακό που κυνηγά το όνειρο της Ferrari

Ο Πρίγκιπας του Grid, ο Μονεγάσκος, ο One Lap Pace ή όπως μας αρέσει εμάς να τον αποκαλούμε... το κουκλί. Πιστεύω καταλάβατε ότι θα μιλήσουμε για τον Charles Leclerc. Ο Μονεγάσκος, ο οποίος γεννήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1997 στο Monte Carlo. Αν και πολλοί πιστεύουμε ότι ήταν εύκολη η πορεία του λόγω της οικονομικής κατάστασης, δεν ήταν ακριβώς έτσι. Υπήρχαν και δύσκολα χρόνια για τον Charles.

Στο να διαλέξει την πορεία του ο μικρός τότε Leclerc συνέβαλε ο πατέρας του, Hervé Leclerc, ο οποίος είχε αγωνιστεί στη Formula 3. Από πολύ μικρή ηλικία βρέθηκε πίσω από το τιμόνι και γρήγορα έδειξε ότι διέθετε ξεχωριστό ταλέντο, αυτό το κάτι.

Σημαντικό ρόλο στην εξέλιξή του έπαιξε ο αείμνηστος Jules Bianchi, ο οποίος ήταν φίλος και μέντοράς του. Ο Leclerc έκανε τα πρώτα του βήματα στην πίστα karting της οικογένειας Bianchi και οι δυο τους διατήρησαν πολύ στενή σχέση μέχρι τον τραγικό θάνατο του Γάλλου το 2015.

Μπορεί ο Leclerc να προέρχεται από το Μονακό, ωστόσο δεν μεγάλωσε μέσα στην πολυτέλεια που συχνά συνδέεται με το πριγκιπάτο. Σε ηλικία 14 ετών κινδύνευσε να εγκαταλείψει τους αγώνες kart λόγω οικονομικών προβλημάτων. Η καριέρα του σώθηκε όταν ανέλαβε τη διαχείρισή του ο Nicolas Todt, γιος του πρώην προέδρου της FIA, Jean Todt.

#Οι σημαντικότερες επιτυχίες του πριν τη Formula 1:

Πρωταθλητής GP3 το 2016 Πρωταθλητής Formula 2 το 2017 Μέλος της Ferrari Driver Academy Πρωταθλητής και στις δύο κατηγορίες με την πρώτη προσπάθεια

Η κυριαρχία του στις μικρές κατηγορίες ήταν τέτοια που πολλοί τον θεωρούσαν το μεγαλύτερο ταλέντο μετά τον Max Verstappen.

Τα πρώτα του βήματα στην κορωνίδα του μηχανοκίνητου αθλητισμού έγιναν το 2018 στη Sauber και αμέσως κέντρισε τα βλέμματα όλων, και συγκεκριμένα της ιταλικής ομάδας, η οποία είδε ότι δεν χρειαζόταν περαιτέρω προετοιμασία και τον έβαλε πίσω από το τιμόνι της Ferrari το 2019, μαζί με τον τετράκις παγκόσμιο πρωταθλητή Sebastian Vettel.

Αυτό που τον ξεχωρίζει είναι ο ρυθμός του στις κατατακτήριες δοκιμές. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους qualifiers της σύγχρονης εποχής. Ωστόσο, η πίεση δεν είναι πάντα το δυνατό του σημείο. Σε αυτό θα φτάσουμε και στη συνέχεια, αφού δούμε λίγο το οδηγικό του στυλ.

Ένα από τα χαρακτηριστικά που τον ξεχωρίζουν είναι η προθυμία του να οδηγεί σταθερά στο απόλυτο όριο. Πολλές φορές έχει παραδεχθεί ότι για να βγάλει το μέγιστο από ένα δύσκολο μονοθέσιο πρέπει να ρισκάρει περισσότερο από τους αντιπάλους του. Αυτό συνδέεται και με τα πολλά λάθη που βλέπουμε κατά καιρούς.

Αντίθετα με άλλους οδηγούς, οι οποίοι καταφέρνουν να παίρνουν λίγο παραπάνω από αυτό που μπορεί να δώσει το μονοθέσιο χωρίς να ρισκάρουν υπερβολικά, ο Μονεγάσκος είναι «όλα ή τίποτα»... και το τίποτα έχει γίνει λίγο πιο συχνό φαινόμενο για τον ίδιο τα τελευταία χρόνια.

Σε αντίθεση με αρκετούς οδηγούς που προτιμούν ένα σταθερό πίσω μέρος ή ένα ελαφρώς ελεγχόμενο πίσω μέρος ώστε να μπορέσουν να το χρησιμοποιήσουν προς όφελός τους, ο Leclerc θέλει το μονοθέσιο να στρίβει άμεσα με την είσοδο στη στροφή. Προτιμά ένα «pointy» μπροστινό μέρος και είναι διατεθειμένος να θυσιάσει σταθερότητα στον πίσω άξονα για να κερδίσει ταχύτητα στην αλλαγή κατεύθυνσης. Ο ίδιος έχει δηλώσει αρκετές φορές ότι προτιμά την υπερστροφή από την υποστροφή. Ένας λόγος που τον βλέπουμε να είναι τόσο γρήγορος στο Μονακό.

Ένα δύσκολο θέμα όμως για τον Leclerc είναι το μεγάλο κεφάλαιο της Ferrari. Η ιστορία έδειξε και, απ' ό,τι φαίνεται, συνεχίζει να δείχνει ότι τα δύο ονόματα, «Leclerc» και «Ferrari», δεν συμβαδίζουν πάντα τόσο αρμονικά. Αντιπαραθέσεις, λάθη και από τις δύο πλευρές, δυσκολίες στο feedback και στην εξέλιξη του μονοθεσίου.

Παρ' όλα αυτά, μετά το πολυετές συμβόλαιο που υπέγραψε με την ομάδα, είδαμε τα δύο ονόματα να συνεχίζουν μαζί και για τα επόμενα χρόνια. Το αν θα συνυπάρξουν αρμονικά... είναι άλλη ιστορία!

Μέχρι στιγμής έχουμε δει τον Lewis Hamilton να κάνει ένα εξαιρετικό σερί, σε αντίθεση με τον Μονεγάσκο, ο οποίος διανύει μία αρκετά δύσκολη περίοδο. Στο θέμα της ταχύτητας δεν μπορεί κανείς να τον αμφισβητήσει, όμως... το μεγάλο what if της καριέρας του παραμένει και ίσως το δούμε να απαντάται στα επόμενα χρόνια.

Comments