Συντακτική ταυτότητα & πηγές
Όταν μιλάμε για τον Marquez, μιλάμε για τον αναβάτη, για όσα έχει ήδη κάνει και για αυτό που αντιπροσωπεύει.
Για έναν άνθρωπο που εδώ και χρόνια έχει κάνει την εμμονή του με τη νίκη τρόπο ζωής. Που δεν σταμάτησε όταν ήρθαν οι τραυματισμοί, δεν συμβιβάστηκε όταν όλα έμοιαζαν να έχουν αλλάξει και δεν αποδέχθηκε ποτέ ότι η κορυφή μπορεί να ανήκει οριστικά σε κάποιον άλλον.
Στο Motegi, το έκανε ξανά. Ο Jorge Martín o μεγάλος του αντίπαλος για το πρωτάθλημα, ξεκίνησε από την pole και κράτησε την πρώτη θέση στους πρώτους γύρους. Ο Márquez όμως έμεινε εκεί. Περίμενε, πιεσε, διάβασε τον αγώνα. Και οταν βρήκε την ευκαιρία να περάσει το έκανε επιβλητικά. Από εκεί και πέρα, δεν άφησε ποτέ πραγματικά τη νίκη να του ξεφύγει.
Ήταν η 79η νίκη της καριέρας του, η έκτη του στη φετινή σεζόν και η τέταρτη στο Motegi. Ήταν επίσης το δεύτερο μέρος ενός ακόμη Sprint Grand Prix double, σε ένα Σαββατοκύριακο που του έδωσε το μέγιστο των βαθμών και τον έφερε μόλις δύο βαθμούς πίσω από τον Martín στο πρωτάθλημα.
Και ίσως αυτό είναι που πρέπει περισσότερο να σεβαστούμε.
Όχι μόνο τα ρεκόρ, και τους τίτλους. Αλλά την εμμονή που βρίσκεται πίσω από όλα αυτά.
Χωρίς αυτή την εμμονή, ίσως να μην είχαμε δει ποτέ τον Marc Márquez που γνωρίζουμε σήμερα.
Έχουμε ζήσει μαζί του στιγμές που ξεπέρασαν τα όρια μιας απλής αθλητικής καριέρας. Έχουμε δει έναν αναβάτη να πέφτει, να τραυματίζεται, να επιστρέφει και να ξαναβάζει τον εαυτό του στη μάχη με την ίδια επιθετικότητα.
Και στο Motegi, μας θύμισε ξανά γιατί το όνομά του έχει ήδη περάσει στην ιστορία του MotoGP.
Το πρωτάθλημα δεν έχει τελειώσει, και ο Márquez είναι πάλι εκεί, μόλις δύο βαθμούς μακριά.
Και όσο συνεχίζει να οδηγεί με αυτή την εμμονή, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να θεωρήσει κανείς την ιστορία του τελειωμένη.
Σχόλια