Υπάρχουν σεζόν που κρίνονται από τον καλύτερο οδηγό. Άλλες από τη στρατηγική. Και υπάρχουν και εκείνες που γράφουν ιστορία χάρη στη μηχανική ιδιοφυΐα. Το 2009 ήταν μια τέτοια σεζόν.
Οι νέοι τεχνικοί κανονισμοί άλλαξαν ριζικά τη φιλοσοφία σχεδίασης των μονοθεσίων, μηδενίζοντας ουσιαστικά την προηγούμενη ιεραρχία. Μέσα σε αυτό το νέο περιβάλλον γεννήθηκαν δύο από τα σημαντικότερα μονοθέσια της σύγχρονης Formula 1, η Brawn BGP 001 και η Red Bull RB5. Δύο αυτοκίνητα με εντελώς διαφορετική φιλοσοφία, που έδωσαν μια από τις πιο συναρπαστικές τεχνικές μονομαχίες του αθλήματος.
Η Brawn GP εμφανίστηκε σχεδόν από το πουθενά. Μετά την αποχώρηση της Honda, ο Ρος Μπρον απέκτησε την ομάδα και, σε συνεργασία με τη Mercedes, παρουσίασε ένα μονοθέσιο που εκμεταλλεύτηκε καλύτερα από κάθε αντίπαλο το νέο τεχνικό πλαίσιο. Το περίφημο double diffuser αποδείχθηκε το μεγαλύτερο τεχνολογικό όπλο της χρονιάς, προσφέροντας σημαντικά υψηλότερη κάθετη δύναμη χωρίς αντίστοιχη αύξηση της οπισθέλκουσας.
Το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό. Η BGP 001 κυριάρχησε από την πρώτη κιόλας εμφάνισή της. Ο Τζένσον Μπάτον κέρδισε έξι από τους πρώτους επτά αγώνες, χτίζοντας μια διαφορά που αποδείχθηκε αδύνατο να καλυφθεί. Η σταθερότητα, η αξιοπιστία, η εξαιρετική διαχείριση των ελαστικών και η ευκολία οδήγησης έκαναν τη Brawn το σημείο αναφοράς στο πρώτο μισό της χρονιάς.
Όμως η ιστορία δεν τελείωσε εκεί.
Στο στρατόπεδο της Red Bull, ο Άντριαν Νιούι συνέχιζε να εξελίσσει τη δημιουργία του. Η RB5 ίσως να μην είχε το αρχικό πλεονέκτημα του διπλού διαχύτη, όμως διέθετε κάτι εξίσου σημαντικό: μία από τις πιο ολοκληρωμένες αεροδυναμικές σχεδιάσεις που είχαν εμφανιστεί μέχρι τότε στη Formula 1.
Με κάθε νέο πακέτο αναβαθμίσεων, η RB5 γινόταν ολοένα και πιο γρήγορη. Η ισορροπία της στις γρήγορες στροφές, η αποτελεσματικότητα του πατώματος και η συνολική αεροδυναμική απόδοση επέτρεπαν στους Σεμπάστιαν Φέτελ και Μαρκ Γουέμπερ να πιέζουν στα όρια. Από το Μονακό και ιδιαίτερα μετά το Σίλβερστοουν, η Red Bull είχε μετατραπεί στο ταχύτερο μονοθέσιο του grid στις περισσότερες πίστες.
Η μεγάλη διαφορά ανάμεσα στα δύο αυτοκίνητα ήταν ο τρόπος με τον οποίο απέκτησαν την υπεροχή τους. Η Brawn εκμεταλλεύτηκε μια ιδιοφυή ερμηνεία των κανονισμών, αιφνιδιάζοντας τους αντιπάλους της. Η Red Bull, αντίθετα, βασίστηκε στη συνεχή εξέλιξη και στην αεροδυναμική τελειότητα, μετατρέποντας τη RB5 σε ένα μονοθέσιο που πολλοί μηχανικοί θεωρούν ακόμη και σήμερα ως ένα από τα κορυφαία σχέδια της καριέρας του Νιούι.
Αυτό όμως που κάνει τη σύγκριση πραγματικά ενδιαφέρουσα είναι το τελικό αποτέλεσμα. Η Brawn κατέκτησε τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Οδηγών και Κατασκευαστών, γράφοντας ένα από τα μεγαλύτερα παραμύθια στην ιστορία του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Η Red Bull δεν πρόλαβε να ανατρέψει τη διαφορά που είχε δημιουργηθεί στους πρώτους αγώνες, αλλά ολοκλήρωσε τη χρονιά έχοντας πιθανότατα το ταχύτερο μονοθέσιο του πρωταθλήματος.
Δεκαετίες αργότερα, το δίλημμα παραμένει το ίδιο, ποιο ήταν πραγματικά το καλύτερο αυτοκίνητο του 2009;
Η απάντηση εξαρτάται από το κριτήριο. Αν μετρήσουμε τους τίτλους, η Brawn BGP 001 είναι η αδιαμφισβήτητη νικήτρια. Αν όμως αξιολογήσουμε την καθαρή τεχνική απόδοση και την εξέλιξη μέσα στη σεζόν, η Red Bull RB5 ίσως να αποτελεί το απόλυτο αριστούργημα εκείνης της εποχής.
Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο παράσημο και για τις δύο, η μία απέδειξε ότι η ευφυΐα μπορεί να αλλάξει την ιστορία μέσα σε μία νύχτα, ενώ η άλλη ότι η τεχνική τελειότητα είναι αποτέλεσμα αδιάκοπης εξέλιξης. Δύο διαφορετικοί δρόμοι, δύο διαφορετικές φιλοσοφίες, αλλά μία κοινή θέση στην ιστορία της Formula 1.
A
Σχόλια