Έπειτα από μια καριέρα γεμάτη αντιφάσεις, ταχύτητα και μια πεισματική αφοσίωση στην καθαρή ουσία των αγώνων, ο Jacques Laffite έμελλε να αφήσει το αποτύπωμά του με έναν τρόπο που δεν χωραει σε στατιστικές.
Όχι ως κυρίαρχος, αλλά ως εκείνος που πλησίασε επικίνδυνα την κορυφή χωρίς ποτέ να την κατακτήσει στο 100%>
Με έξι νίκες στη Formula 1 σε μια εποχή με τρελό ανταγωνισμό και μια μακρά παρουσία στο grid της δεκαετίας του ’70 αλλά και του ’80, ο Γάλλος έγινε το πρόσωπο της Ligier, μιας ομάδας που, όπως κι εκείνος, κινούνταν πάντα ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα.
Η κορύφωση ήρθε το 1979. Μια σεζόν που ξεκίνησε με υποσχέσεις τίτλου και κατέληξε σε μια πικρή επίγευση ανεκπλήρωτης ευκαιρίας.
Σε μια χρονιά όπου το ground effect άλλαζε τα δεδομένα και οι ισορροπίες ήταν εύθραυστες, ο Laffite βρέθηκε να κυνηγά τον τίτλο απέναντι σε αυτοκίνητα και συνθήκες που συχνά δεν συγχωρούσαν και δεν μιλάμε μόνο για αγωνιστικές απώλειες. Κι όμως, ήταν εκεί σταθερός, επίμονος, ανταγωνιστικός.
Σαν μια διαρκής καταδίωξη. Όχι μόνο αντιπάλων, αλλά και της ίδιας της μοίρας του.
Από μια ειρωνεία της τύχης, η καριέρα του δεν καθορίστηκε από μια νίκη, αλλά από μια καταραμένη στιγμή . Το ατύχημα στο Brands Hatch, το 1986, δεν ήταν απλώς το τέλος μιας πορείας.
Ήταν η βίαιη παύση ενός οδηγού που ποτέ δεν έτρεξε για να συμπληρώσει αριθμούς, αλλά για να νιώσει.
Και κάπως έτσι, ο Jacques Laffite δεν έμεινε στην ιστορία ως πρωταθλητής.
Έμεινε όμως ως υπενθύμιση πως μερικές φορές, η αξία ενός οδηγού δεν μετριέται από τους τίτλους που κατέκτησε, αλλά από το πόσο κοντά έφτασε στο να τους αλλάξει για πάντα.
Comments